Een volle tafel, veel verhalen en een wethouder die vooral kwam om te luisteren. Zo zag de eerste kennismaking eruit tussen de nieuwe wethouder armoede en het Armoedeplatform Delfshaven.
Ineke Palm opent met een korte schets. Het platform bestaat sinds eind 2017 en wordt volgend jaar tien. We zijn een samenwerkingsverband van alle formele en informele partijen in de wijk die armoede aanpakken. We zijn actief, we houden vol en we staan dicht bij mensen. De wethouder had ons overzicht van betrokken organisaties al helemaal gelezen. Ze kwam voor een eerste beeld, en dat kreeg ze.
Verhalen uit de wijk
Rond de tafel kwam het werk van onze zes pijlers tot leven. Btissam vertelde hoe de linkwerkers van Team Toekomst twee jaar lang naast een leerling staan. Angelo van Living Room is 24/7 bereikbaar voor jongeren die niemand dichtbij hebben. “Jongeren zijn bang voor het systeem,” zei hij. Juist daarom werken zijn Big Bro’s. Thirsa en Katinka vertelden over plekken als Yess en Vrouwenhuis Rosa, waar bewoners zelf de regie houden. Esther liet zien dat er in Delfshaven elke week vijftig spreekuren zijn. Klaske vertelde over het werkproject, dat begon toen bewoners zeiden: “Ik kom voor eten, maar ik wil ook een baan.”
De meeste indruk maakten de mensen zelf. Fatiha is inmiddels smeermoeder bij de schoolontbijten. De wethouder wil daar graag een keer bij zijn. Noemi vertelde hoe ze na jaren waarin alles tegenzat weer een huis en een baan heeft. De wethouder vroeg wat het verschil maakte. “Ik was geen geldpotje. Ik werd gehoord en gezien.”
Dat raakte de kern van de middag. Soms klopt het systeem, maar val je er toch overal buiten. Dan maken mensen uit de wijk het verschil.
En nu?
Daarna ging het over de vraag hoe we de vaart erin houden. Het college-akkoord zegt dat de gemeente eerst kijkt naar wat informele wijkpartijen kunnen betekenen. De regeling sociale basis komt pas in 2028. Wat gebeurt er in 2027? De wethouder gaf eerlijk aan dat ze daar niet zomaar antwoord op wilde geven. Ze was wel duidelijk: dat het lastig is, vindt ze geen excuus. Het gat moet gedicht worden. Er komt een vervolggesprek.
Ook andere punten kwamen kort op tafel. We willen ons onderzoek op de basisscholen uit 2019 herhalen. Spoedhulp bij de gemeente moet ook écht snel gaan. En in de schuldhulp willen we keuze houden tussen verschillende routes. Voor alles was te weinig tijd, dus onze voorstellen hebben we haar nog uitgebreid gemaild.
Sahila, al 25 jaar actief in de wijk, vatte het mooi samen: “Het grote verschil is menselijkheid.”